czytelnia

Ofiara Bogu miłą jest duch skruszony, sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz. Boże” (Psalm 51:19). Ten psalm jest nazwany Psalmem pokutnym Dawida. Słusznie został tak nazwany, ponieważ jest to Psalm, który ukazuje głęboki smutek, jaki odczuwał Dawid z powodu swojego okropnego grzechu popełnienia cudzołóstwa z Batszebą i zabicia jej męża, Uriasza. Ta historia jest opisana w 11 i 12 rozdziale II Księgi Samuela. Dawid miał w swoim sercu wiele obaw, kiedy tylko jego ducha opanowało przekonanie i osądzenie. Najpierw woła o zmiłowanie, potem wyznaje swój straszny grzech, a następnie opłakuje grzeszność swojej natury. Czasami prosi o omycie i uświęcenie, a potem boi się, że Bóg go odrzuci sprzed swego oblicza i zabierze od niego całkowicie swojego Ducha Świętego. Tak to trwa dotąd, aż dochodzi do wersetu, który zacytowaliśmy. Tutaj znajduje pokój dla swojego umysłu, ponieważ znajduje w sobie takie serce i ducha, których Bóg nie odrzucił. Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony”, to tak, jakby mówił dziękuję Bogu, że to mam”. Sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże,” mówi Dawid i jak gdyby mówi tu Dzięki Bogu, że to mam.” Continue Reading

czytelnia

Przyjaciele!
Salomon powiedział, że „pożądanie leniwego zabija go” a jeśli tak jest, to jaki owoc wyda lenistwo tych, którzy je pielęgnują w sobie? (Prz 21:25). Inne przysłowie mówi: ,,syn, który zasypia w żniwa przynosi hańbę” (Prz 10:5). Ośmielam się powiedzieć, że człowiekowi nie może przytrafić się większa hańba niż kiedy zobaczy, że oszukał samego siebie i zaprzedał swoją duszę grzechowi tracąc życie wieczne. Jestem pewien, że najkrótszą drogą do tego jest lenistwo w sprawie własnego zbawienia. Winnica człowieka leniwego w rzeczach tego świata jest tak samo pełna głogu, pokrzyw i chwastów jak winnica leniwego na drodze do Nieba. Leniwy w drodze do Nieba ma serce pełne duszących, a zarazem potępiających duszę grzechów. Continue Reading